Waarom heb ik maar één opa? is een ontroerend troostverhaal. Linne, de hoofdpersoon, worstelt met een verdrietige vraag: alle andere kinderen hebben twee opa’s, maar zij heeft er maar één. In het verhaal legt mama uit waarom Linne maar één opa heeft en wat er met hem is gebeurd.
Het boek is een raamvertelling van twaalf dubbele pagina’s. Het ‘kozijn’ wordt gevormd door Linne die leert over mensen die ooit hebben bestaan, maar die zij nooit heeft gekend: de helden in ons hart. In het ‘raam’ maken we kennis met opa Tom, en ontdekken we wat hem zo bijzonder maakte.
Aan het einde van het boek worden de (voor)lezers uitgenodigd om te praten over de helden in hun eigen hart. Zo wordt het verhaal een brug tussen generaties, en ontstaan vaak de mooiste verhalen.
Voor kinderen van 4–6 jaar · Hardcover · ISBN 9789493031630
Samen woorden geven aan gemis
Thuis
Dit prentenboek is geschreven voor kinderen van 4 tot 6 jaar én voor de volwassenen om hen heen. Voor ouders en verzorgers die een belangrijk persoon hebben verloren en de herinneringen aan diegene levend willen houden en doorgeven.
Op een warme en toegankelijke manier helpt het boek om samen te praten over mensen die er niet meer zijn, maar die wel een bijzondere plek in ons leven houden.
In de klas
Het boek biedt leerkrachten een laagdrempelige en liefdevolle aanleiding om met jonge kinderen een gesprek te starten over verlies, herinneringen en het missen van iemand.
Een onderwerp dat soms lastig onder woorden te brengen is, maar waar een verhaal nét dat kleine zetje voor kan geven.
De auteur
Margriet Dijkstra
Ik ben Margriet Dijkstra, 35 jaar, en geef met veel plezier Engels op een middelbare Montessorischool in Zeist. Ik woon samen met mijn liefdevolle vriend, onze leergierige kleuter en speelse labradoodle. Maar het leven is niet alleen maar leuk.
In juli 2021 overleed mijn vader op 66-jarige leeftijd. Vier maanden later was ik zwanger van onze dochter Liline. Het besef dat twee van de belangrijkste mensen in mijn leven elkaar nooit zouden ontmoeten, vond ik erg jammer. “Ik heb mijn opa nooit gekend.” Zou dat dan alles zijn wat ze over hem zou kunnen vertellen?
Ik ging op zoek naar een kinderboek dat het verhaal vertelt van mensen die er nu niet meer zijn, maar toch zo belangrijk zijn geweest. Dit boek bleek niet te bestaan en dus schreef ik het zelf: een verhaal over de mensen die in ons hart leven en wier verhalen we willen blijven vertellen. Dit was de basis voor Waarom heb ik maar één opa?.
In samenwerking met
Illustraties
Jolien Matijsen
De kleurrijke illustraties zijn gemaakt door Jolien Matijsen.
Praten over verlies kan voorkomen dat kinderen met hun verdriet blijven rondlopen. Het NOS-artikel laat zien waarom structurele aandacht op school nodig is.